David G. Gándara

David G. Gándara

twitteryoutuberesearchgate mensaje en chino

gnu logo
fsf member
Login

Pamela O'Malley

2021-02-09


image

En algún momento das nosas carreiras os docentes tomamos algunha opción con respecto ó movemento sindical. Algúns afílianse, outros participan activamente como representantes, e outros mantémonos á marxe do movemento. No meu caso, empecei a ver moi rápido que non estaba satisfeito coas loitas que se decidían levar a cabo.
Un exemplo disto apréciase cando se chega a un novo centro, sobre todo do rural, e comeza a negociación da atención ó comedor. A persoa que leva a dirección, moitas veces única no equipo directivo, explícanos por que é tan importante manter o comedor atendido polo profesorado para que a atención ó alumnado sexa de máis calidade, evitar posibles problemas de conflictividade, e como non, manter as familias lonxe do centro... e a coletilla de que recibiremos unha compensación económica, e ademais podemos comer gratis a diario. En todos os centros que eu traballei, a inmensa maioría do profesorado acepta estas condicións. Isto podía ser creíble, se despois non se recurrise constantemente á frase: "e que non teño tempo para iso", cando se trata de organizar reunións de coordinación, equipos de traballo para deseñar proxectos, mellorar a formulación das programacións didácticas, etc. É dicir, adicamos o noso esforzo e enerxía a algo que non nos corresponde (se así fose non se pagaría aparte), sacrificando os elementos que sí se ten demostrado melloran a calidade: participación das familias na vida do centro, e traballo do profesorado como comunidade de práctica.
O que sucede é que o desfrute dunhas condicións persoais mellores (se retirasen a compensación económica baixaría radicalmente o número de profesores que atenden o comedor) se esconde tras a máscara da mellora da calidade da educación. E este mesmo patrón se repite na maior parte das reivindicacións sindicais prioritarias. Isto non é polo que loitaron as persoas que, como Pamela O' Malley, crearon os movementos sindicais nas etapas da historia que realmente era difícil. Volvamos ás ensinanzas que nos deixaron para construír de novo o movemento sindical.
"No limitaron sus conclusiones, de ninguna327 manera, a los propios problemas laborales y profesionales, aunque éstos habíansido el punto de partida de sus reflexiones, sino que fueron desarrolladas hastael punto de representar una formulación de lo que, consideraban, sería la mejorforma de satisfacer las necesidades de la sociedad en materia educativa."
O' Malley, P.(1992) La Alternativa. Revista de Educación. Número Extraordinario, 325–40.